Wiatr śmierci

Budząc się po silnym uderzeniu, bohaterka, grana przez Melanie Bernier, znajduje się w zniekształconym samochodzie, wciśniętym wśród wielu rozbitych pojazdów w długim tunelu drogowym. Ogólny chaos uzupełnia iskrzące zwisające druty. gęstymi kłębami dymu, jękami ofiar i odległymi dźwiękami syren. Epizodyczna amnezja pozbawia ją wspomnień o własnym imieniu, okolicznościach trafienia w to miejsce i samym wypadku. Obok niej nieprzytomny jest mężczyzna, którego Twarz nie wywołuje żadnych znanych wrażeń. Od samego początku staje się oczywisty krytyczny deficyt czasu: wkrótce rozlane paliwo grozi zapłonem w każdej chwili. Przezwyciężając ból i narastającą panikę, bohaterka próbuje opuścić okaleczony samochód i znaleźć drogę ucieczki. Tunel zamienia się w śmiertelną pułapkę: wyjścia są zablokowane, widoczność jest prawie zerowa, a każdy ruch do przodu niesie śmiertelne zagrożenie.


W trakcie desperackich prób wydostania się, zaczynają ją prześladować niepokojące przebłyski pamięci-nagle pojawiające się obrazy, które tylko wzmacniają uczucie strachu. Te fragmenty przeszłości nie przynoszą pocieszenia, ale wręcz przeciwnie, wskazują na mroczne i groźne wydarzenie związane z jej przeszłością. Próbując pomóc nieznajomemu, który może mieć z nią bezpośredni związek, kobieta staje przed bolesnym dylematem: zachować własne życie lub wziąć odpowiedzialność za inną osobę. Stopniowo zdaje sobie sprawę, że wypadek, który miał miejsce, nie był przypadkiem, ale jej obecność w tunelu była wynikiem łańcucha wydarzeń, których jeszcze nie jest w stanie zapamiętać. Każdy krok w zadymionej przestrzeni przybliża ją nie tylko do możliwego wyjścia, ale także do rozwiązania tajemnicy własnej osobowości. Gdy płomień zbliża się coraz bardziej, odzyskiwanie pamięci trwa, ujawniając coraz więcej szczegółów jej poprzedniego życia.