Dzieci talibów

Nagrodzony prestiżową statuetką BAFTA wstrząsający film dokumentalny „Dzieci talibów” (2023) to niezwykle intymne, a zarazem porażające spojrzenie na realia życia nowej generacji dorastającej w Afganistanie. Fabuła produkcji koncentruje się na dramatycznych zmianach, jakie zaszły w Kabulu po nagłym wycofaniu się wojsk amerykańskich oraz błyskawicznym przejęciu pełni władzy przez ortodoksyjnych talibów. Twórcy filmu decydują się na unikalny zabieg narracyjny – rezygnują z politycznych komentarzy ekspertów i oddają pełny głos czwórce ośmio- i dziewięcioletnich dzieci, których codzienność stała się odbiciem drastycznych podziałów społecznych.

Narracja filmu sprawnie dzieli opowieść na dwa skrajnie różne światy. Z jednej strony poznajemy losy dwóch chłopców, Ehsanullaha oraz Abdullaha, którzy są synami wysoko postawionych dygnitarzy z elity talibów. Ich codzienne życie toczy się w murach religijnej madrasy, gdzie od najmłodszych lat przechodzą intensywne szkolenie ideologiczne. Kamera dokumentuje momenty, w których mali chłopcy z dumą noszą prawdziwą broń palną i otwarcie rozmawiają o chęci zostania mudżahedinami oraz o przeprowadzaniu ataków samobójczych.

Z drugiej strony twórcy stawiają poruszający kontrast, pokazując losy dwóch dziewczynek – Shoukrii oraz Arezo. Obie straciły ojców w wyniku wieloletniej wojny, a z powodu wprowadzonego przez nowy reżim bezwzględnego zakazu pracy dla kobiet, ciężar utrzymania całych rodzin spadł bezpośrednio na ich barki. Dziewczynki spędzają długie godziny na ulicach Kabulu, ciężko pracując przy czyszczeniu butów przechodniów, aby zarobić na podstawowe produkty żywnościowe. Mimo wszechobecnego ubóstwa, permanentnego strachu oraz drastycznego ograniczenia wolności kobiet, młode bohaterki wciąż starają się marzyć o powrocie do szkół i lepszej przyszłości.